Artykuły

Bartłomiej Staszewski w Al Jazeera. O czym zapomniał aktywista LGBT?

Aktywista LGBT Bartłomiej Staszewski kilka dni temu opowiadał dziennikarzom telewizji Al Jazeera o tzw. “strefach wolnych od LGBT” w Polsce. Jest to o tyle interesujące, że telewizja ta nadaje w kraju, w którym za homoseksualizm grozi pozbawienie wolności, chlosta, a nawet kara śmierci.

Bartłomiej Staszewski 28 lutego 2021 r. na swoim Twitterowym koncie opublikował [archive.org] bardzo interesujący komunikat:

https://twitter.com/BartStaszewski/status/1366114010878337031

Nie można przejść obok tego wpisu obojętnie, a pytanie nasuwaja się same.

  • Czy Bartłomiej Staszewski wie, że siedziba telewizji Al Jazeera mieści się w Katarze?
  • Czy zna stosunek katarskiego społeczeństwa do osób LGBT?
  • Czy wie, że muzułmanom w Katarze za stosunki homoseksualne grozi kara śmierci?

Spróbuję znaleźć odpowiedzi na powyższe pytania w niniejszym artykule.

Z anglojęzycznej Wikipedii możemy dowiedzieć się, że Al Jazerra to “to niekodowany międzynarodowy arabski kanał informacyjny z siedzibą w Doha w Katarze, obsługiwany przez konglomerat medialny Al Jazeera Media Network.” [Źródło]

Należałoby zastanowić się nad tym, jaka jest sytuacja prawna osób LGBT w Katarze. Odpowiedź znajdziemy w dokumencie [źrodło] przygotowanym przez DHS (organizację odpowiedzialną za bezpieczeństwo wewnętrzne USA). W dokumencie możemy przeczytać, że:

Zachowania homoseksualne są nielegalne [w Katarze]. Przeciwko homoseksualizmowi zastosowanie ma prawo islamskie. [W społeczeństwie Kataru] homoseksualizm jest tematem tabu. Nie ma widocznego społecznego poparcia dla praw gejów i lesbijek. [The Third Pink Book (1993, s. 318)]

W dalszej części cytowany jest fragment publikacji Seksualność i erotyzm wśród mężczyzn w społeczeństwach muzułmańskich (Schmitt i Sofer, red., 1991) przygotowanej przez ILGA (Międzynarodowe Stowarzyszenie Lesbijek i Gejów):

“Artykuł 201 kodeksu karnego z 1971 r. karze sodomię między wyrażającymi zgodę dorosłymi (niezależnie od płci) karą do pięciu lat pozbawienia wolności.”

Kary za homoseksualizm

W dalszej części dokumentu możemy przeczytać o przypadku ukarania karą chłosty obywatela USA:

W 1996 roku Departament Stanu USA poinformował, że obywatel amerykański w Katarze został skazany na sześć miesięcy więzienia i 90 batów za aktywność homoseksualną. Osoba ta i jej rodzina odrzucili wstępną propozycję wydalenia zamiast uwięzienia i chłosty, ponieważ osoba ta miała nadzieję na powrót do Kataru. Wyrok wykonano 6 czerwca [1995 r.]. Obecny był lekarz, a więzień po wytrzepaniu mu skóry był posiniaczony, ale w dobrym zdrowiu. Został zwolniony z Centralnego Więzienia 22 lipca [1995] i opuścił Katar w marcu 1996.

Deportowani zostali również pracownicy z Filipin, którzy byli podejrzani o homoseksualizm:

W 1998 roku Katar deportował ponad 20 filipińskich pracowników podejrzanych o homoseksualizm. Robotnicy zostali aresztowani 1 października na podstawie obserwacji przez katarską policję zakładów fryzjerskich i sklepów odzieżowych, do których uczęszczali Filipińczycy mieszkający w Katarze jako pracownicy kontraktowi (Washington Blade, 19 marca 1999).

W innym dokumencie [źrodło] datowanym na rok 2016, przygotowanym przez tę samą jednostkę możemy przeczytać, że:

Według źródeł, aktywność homoseksualna w Katarze jest nielegalna (The Guardian 20 stycznia 2015; PinkNews 13 listopada 2014; Kanada 3 czerwca 2016). Według informacji dotyczących podróży do Kataru, przekazanych przez rząd Kanady, „przestępstwa pokrewne obejmują małżeństwa osób tej samej płci i promowanie homoseksualizmu” (ibid.). W swoim raporcie z 2016 r., sponsorowana przez państwo homofobia, Międzynarodowe Stowarzyszenie Lesbijek, Gejów, Biseksualistów, Transseksualistów i Interseksualistów (ILGA) stwierdza, że ​​„od 2004 r. nie istnieje żadne prawo cywilne uznające za przestępstwo dobrowolną aktywność osób tej samej płci” (ILGA maj 2016, 113). Ten sam raport opisuje Katar jako jeden z krajów, w którym „albo nie mają prawa, albo mają takie represyjne reżimy… że stosunki seksualne osób tej samej płci są funkcjonalnie surowo zakazane”. (ILGA maj 2016, 11).

W dalszej części wspomniany jest raport Amnesty International:

„Zina (akt seksualny małżonków poza małżeństwem) podlega karze śmierci”, niezależnie od tego, czy jest to osoba tej samej płci, czy osoba heteroseksualna. (…) jeśli osoby nie są w związku małżeńskim, karą jest chłosta, a jeśli nie są muzułmanami, kara wynosi „do siedmiu lat pozbawienia wolności”

Należy zaznaczyć, że chociaż „kara śmierci za zachowania seksualne osób tej samej płci jest skodyfikowana zgodnie z prawem szariatu” w Katarze to nie jest znany przypadek jej wykonania.

Bez marszów LGBT

Jak wskazuje wspomniany w raporcie Freedom House “związki osób tej samej płci muszą być ukrywane publicznie”. Za przyczynę podaje istnienie społecznego wzorca “dyskryminacji osób LGBT ze względu na dominujące w społeczeństwie wartości kulturowe i religijne”. Te same normy społeczne decydują także o tym, że nie ma w Katarze żadnych organizacji LGBT, marszów ani innych wydarzeń na rzecz praw gejów.

Dla Bartłomieja Staszewskiego istotny powinien być także fakt, że “organizacje pozarządowe działające w krajach arabskich często napotykają ograniczenia rządowe, a osoby pracujące na rzecz praw osób LGBT borykają się z dodatkowym problemem stygmatyzacji społecznej”.

Pytania do Bartłomieja Staszewskiego

Mając powyższe na uwadze chciałbym zapytać Bartłomieja Staszewskiego czy zna on sytuację prawną osob LGBT w Katarze? Czy wiedział w jaki sposób Katar traktuje te osoby i co grozi w Katarze za działalność taką jak jego? Czy jest pewien powodu dla którego “dziennikarze byli w szoku, że takie rezolucje, wycelowane w osoby LGBT istnieją w Polsce”? Prawdopodobnie nie otrzymam odpowiedzi na powyższe pytania, ale myślę, że warto aby wybrzmialy one publicznie.

Leave a reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *